انتخاب سیستم ERP یکی از تصمیم های مهم فناوری اطلاعات در سازمان هاست؛ اما تصمیم گیری فقط به انتخاب نرم افزار محدود نمی شود. سازمان باید مشخص کند این سیستم در چه زیرساختی مستقر شود، چه کسی مسئول نگهداری آن باشد و اطلاعات کسب و کار چگونه ذخیره و پردازش شوند.
یکی از مهم ترین انتخاب ها در این مسیر، مقایسه ERP ابری (Cloud ERP) با ERP داخلی یا On-Premise است. در مدل On-Premise، سازمان معمولاً کنترل بیشتری بر زیرساخت و محیط نرم افزار دارد؛ درحالی که در مدل ابری، بخشی از مسئولیت تأمین زیرساخت، نگهداری و به روزرسانی به ارائه دهنده خدمات منتقل می شود. بااین حال، نمی توان گفت ERP ابری همیشه ارزان تر یا On-Premise همیشه امن تر است. هر مدل مزایا، محدودیت ها و الزامات خاص خود را دارد و انتخاب مناسب باید بر اساس ساختار عملیاتی، الزامات امنیتی، منابع فناوری اطلاعات و برنامه توسعه سازمان انجام شود.
ERP ابری چیست؟
ERP ابری (Cloud ERP) نوعی سیستم برنامه ریزی منابع سازمانی است که از طریق زیرساخت های ابری ارائه می شود. در این مدل، نرم افزار و منابع پردازشی موردنیاز آن در مراکز داده ارائه دهنده خدمات یا زیرساخت های ابری مستقر هستند و کاربران از طریق شبکه به سیستم دسترسی پیدا می کنند.
در بسیاری از راهکارهای ERP ابری، سازمان به جای خرید و نگهداری سرورها و مدیریت تمام زیرساخت فنی، هزینه اشتراک پرداخت می کند و بخشی از مسئولیت هایی مانند نگهداری زیرساخت، پشتیبان گیری و به روزرسانی را به ارائه دهنده خدمات می سپارد. البته میزان مسئولیت ارائه دهنده به نوع قرارداد و مدل استقرار بستگی دارد. برای مثال، در مدل SaaS مدیریت بخش بزرگی از زیرساخت و نرم افزار بر عهده ارائه دهنده است؛ اما در مدل IaaS ممکن است سازمان همچنان مسئول نصب، پیکربندی و نگهداری سیستم عامل و نرم افزار ERP باشد.
ویژگی های اصلی ERP ابری
- دسترسی از طریق شبکه: کاربران مجاز می توانند بدون نیاز به حضور در محل سازمان به سیستم دسترسی داشته باشند.
- کاهش نیاز به زیرساخت داخلی: سازمان برای استفاده از سیستم لزوماً به خرید و نگهداری سرورهای اختصاصی نیاز ندارد.
- مقیاس پذیری: منابع پردازشی و ظرفیت سیستم متناسب با نیاز سازمان قابل افزایش یا تنظیم هستند.
- مدیریت متمرکز به روزرسانی ها: در بسیاری از مدل های ابری، ارائه دهنده مسئول برنامه ریزی و اجرای به روزرسانی های فنی است.
- مدل پرداخت اشتراکی: هزینه استفاده از نرم افزار معمولاً بر اساس اشتراک، تعداد کاربران یا سطح خدمات محاسبه می شود.
ERP داخلی یا On-Premise چیست؟
ERP داخلی یا On-Premise به مدلی از استقرار سیستم ERP گفته می شود که نرم افزار روی زیرساخت اختصاصی سازمان یا محیط میزبانی شده تحت مدیریت آن اجرا می شود. در این مدل، سازمان کنترل بیشتری بر سرورها، پایگاه داده، تنظیمات زیرساختی و زمان بندی تغییرات سیستم دارد. معمولاً تیم فناوری اطلاعات سازمان یا پیمانکار منتخب، مسئولیت نصب، نگهداری، امنیت، پشتیبان گیری و مدیریت به روزرسانی ها را بر عهده می گیرد.
این مدل برای سازمان هایی اهمیت دارد که به کنترل دقیق محیط فناوری اطلاعات، پیکربندی های اختصاصی یا ارتباط نزدیک با زیرساخت های عملیاتی خود نیاز دارند.
ویژگی های اصلی ERP On-Premise
- کنترل زیرساخت: سازمان درباره سرورها، شبکه، پایگاه داده و محیط اجرای نرم افزار تصمیم گیری می کند.
- مدیریت مستقل به روزرسانی ها: زمان و نحوه اعمال بسیاری از به روزرسانی ها با برنامه سازمان هماهنگ می شود.
- امکان سفارشی سازی گسترده تر: بسته به محصول و نسخه، امکان اعمال تنظیمات و توسعه های اختصاصی بیشتری وجود دارد.
- سرمایه گذاری اولیه بالاتر: خرید یا تأمین زیرساخت، مجوز نرم افزار و تجهیزات موردنیاز می تواند هزینه قابل توجهی ایجاد کند.
- مسئولیت عملیاتی بیشتر: نگهداری، امنیت، پشتیبان گیری و تداوم سرویس به توان فنی سازمان یا پیمانکار آن وابسته است.

تفاوت ERP ابری و On-Premise چیست؟
مهم ترین تفاوت این دو مدل در نحوه استقرار، مدیریت زیرساخت و تقسیم مسئولیت هاست. در ERP ابری، بخش قابل توجهی از عملیات فنی می تواند به ارائه دهنده خدمات سپرده شود؛ اما در مدل On-Premise، سازمان نقش مستقیم تری در مدیریت محیط نرم افزار دارد.
| معیار مقایسه | ERP ابری | ERP On-Premise |
|---|---|---|
| محل استقرار | زیرساخت ابری | زیرساخت اختصاصی یا تحت مدیریت سازمان |
| هزینه اولیه | معمولاً کمتر | معمولاً بیشتر |
| مدل پرداخت | اغلب اشتراکی | بسته به محصول، خرید مجوز یا قرارداد |
| نگهداری زیرساخت | عمدتاً ارائهدهنده در مدل SaaS | سازمان یا پیمانکار |
| بهروزرسانی | طبق چرخه ارائهدهنده | با برنامهریزی سازمان |
| سفارشیسازی | وابسته به امکانات نسخه و مدل ابری | معمولاً انعطاف بیشتر |
| مقیاسپذیری | معمولاً سریعتر و منعطفتر | وابسته به ظرفیت زیرساخت |
| کنترل محیط فنی | محدودتر در SaaS | بیشتر در اختیار سازمان |
| وابستگی به اینترنت | معمولاً بیشتر | وابسته به معماری و نحوه دسترسی |
| مسئولیت امنیت | مشترک و قراردادی | عمدتاً سازمان و پیمانکار آن |
نکته مهم این است که ERP ابری الزاماً به معنای استفاده از یک نرم افزار عمومی و مشترک نیست. ابر خصوصی نیز می تواند محیطی اختصاصی برای یک سازمان فراهم کند. همچنین یک سیستم On-Premise ممکن است در مرکز داده ای خارج از محل شرکت میزبانی شود، بدون اینکه الزاماً به مدل SaaS تبدیل شده باشد.
بررسی مزایا و معایب ERP ابری
ERP ابری برای سازمان هایی جذاب است که می خواهند وابستگی خود به زیرساخت داخلی را کاهش دهند و سریع تر از قابلیت های نرم افزار استفاده کنند. بااین حال، این مدل نیز محدودیت هایی دارد که پیش از انتخاب باید بررسی شوند.
مزایای ERP ابری
- کاهش سرمایه گذاری اولیه: در بسیاری از مدل های ابری، سازمان نیازی به خرید سرور، تجهیزات ذخیره سازی و توسعه مرکز داده اختصاصی ندارد. این موضوع می تواند هزینه اولیه پروژه را کاهش دهد و سرمایه را برای فعالیت های اصلی کسب وکار آزاد کند.
- دسترسی آسان تر برای کاربران پراکنده: شرکت هایی که شعب متعدد، کارکنان دورکار یا واحدهای عملیاتی در مناطق مختلف دارند، می توانند از طریق ارتباط شبکه ای به محیط ERP دسترسی پیدا کنند. البته کیفیت این تجربه به پایداری شبکه و معماری دسترسی بستگی دارد.
- کاهش بار عملیاتی تیم فناوری اطلاعات: در مدل SaaS، بخشی از فعالیت های فنی مانند نگهداری زیرساخت، مدیریت ظرفیت و به روزرسانی نرم افزار توسط ارائه دهنده انجام می شود. در نتیجه تیم داخلی می تواند تمرکز بیشتری بر مدیریت فرآیندها و توسعه راهکارهای کسب وکار داشته باشد.
- توسعه پذیری متناسب با رشد سازمان: در صورت افزایش کاربران یا حجم پردازش ها، امکان افزایش منابع در بسیاری از زیرساخت های ابری وجود دارد. این ویژگی برای کسب وکارهایی که رشد سریع یا تغییرات فصلی دارند، اهمیت دارد.
- دسترسی سریع تر به قابلیت های جدید: ارائه دهندگان ERP ابری معمولاً قابلیت های جدید و اصلاحات نرم افزاری را در چرخه های مشخص منتشر می کنند. این موضوع می تواند دسترسی سازمان به نوآوری های نرم افزاری را تسهیل کند.
معایب ERP ابری
- وابستگی به کیفیت ارتباط شبکه: اگر ارتباط سازمان با زیرساخت ابری دچار اختلال شود، دسترسی کاربران به سیستم ممکن است با مشکل مواجه شود. بنابراین کیفیت اینترنت، مسیرهای ارتباطی جایگزین و برنامه تداوم کسب وکار باید از ابتدا بررسی شوند.
- محدودیت در برخی سفارشی سازی ها: بعضی از نسخه های عمومی ERP ابری بر اساس فرآیندهای استاندارد طراحی شده اند و اجازه تغییر مستقیم در کد اصلی نرم افزار را نمی دهند. سازمان هایی که فرآیندهای بسیار اختصاصی دارند باید پیش از انتخاب، محدودیت های توسعه و یکپارچه سازی را بررسی کنند.
- وابستگی به ارائه دهنده خدمات: دسترسی به نرم افزار، شرایط پشتیبانی، زمان بندی به روزرسانی ها و برخی تصمیم های فنی به قرارداد و سیاست های ارائه دهنده وابسته است.
- نگرانی های مرتبط با محل نگهداری داده ها: در برخی صنایع، محل ذخیره اطلاعات، قوانین حاکم بر داده ها و الزامات محرمانگی اهمیت زیادی دارند. بنابراین سازمان باید محل مرکز داده، سیاست های دسترسی، شرایط انتقال اطلاعات و تعهدات قراردادی ارائه دهنده را بررسی کند.
- هزینه اشتراک در بلندمدت: پرداخت اشتراک ممکن است در ابتدای کار مقرون به صرفه باشد؛ اما در صورت افزایش تعداد کاربران، توسعه امکانات و تمدید قرارداد، هزینه های تجمعی قابل توجهی ایجاد می شود.
بررسی مزایا و معایب ERP On-Premise
ERP داخلی برای سازمان هایی مناسب است که به کنترل بیشتر بر محیط نرم افزار و زیرساخت نیاز دارند. بااین حال، این کنترل با مسئولیت های فنی و مالی بیشتری همراه است.
مزایای ERP On-Premise
- کنترل بیشتر بر زیرساخت و اطلاعات: سازمان می تواند درباره محل استقرار سرورها، معماری شبکه، سیاست های دسترسی و نحوه مدیریت اطلاعات تصمیم گیری کند. این ویژگی برای مجموعه هایی با الزامات خاص امنیتی یا عملیاتی اهمیت دارد.
- انعطاف پذیری بیشتر در سفارشی سازی: بسته به محصول و نسخه ERP، سازمان می تواند تغییرات اختصاصی و توسعه های متناسب با فرآیندهای خود را با آزادی عمل بیشتری اجرا کند. البته سفارشی سازی بیش ازحد ممکن است هزینه نگهداری و پیچیدگی ارتقا را افزایش دهد.
- استقلال بیشتر در زمان بندی تغییرات: سازمان می تواند زمان اجرای بسیاری از به روزرسانی ها و تغییرات را با برنامه عملیاتی خود هماهنگ کند. این موضوع در محیط هایی که توقف سیستم هزینه زیادی ایجاد می کند، اهمیت دارد.
- امکان طراحی معماری اختصاصی: سازمان می تواند زیرساخت ERP را با سامانه های صنعتی، شبکه های داخلی و الزامات خاص خود هماهنگ کند؛ البته این موضوع به طراحی فنی صحیح و توان اجرایی تیم فناوری اطلاعات وابسته است.
معایب ERP On-Premise
- سرمایه گذاری اولیه قابل توجه: تأمین سرور، تجهیزات شبکه، فضای ذخیره سازی، مجوزهای نرم افزاری و امکانات پشتیبان می تواند هزینه زیادی به سازمان تحمیل کند.
- نیاز به نیروی متخصص: مدیریت پایگاه داده، سیستم عامل، امنیت، پشتیبان گیری و نگهداری ERP به نیروی متخصص نیاز دارد. کمبود این منابع ممکن است عملکرد و پایداری سیستم را تحت تأثیر قرار دهد.
- مسئولیت مستقیم در زمینه امنیت و پایداری: سازمان باید برای مقابله با تهدیدهای سایبری، مدیریت آسیب پذیری ها، کنترل دسترسی و بازیابی اطلاعات برنامه مشخصی داشته باشد. کنترل بیشتر به معنای حذف ریسک امنیتی نیست؛ بلکه مسئولیت مدیریت آن را نیز افزایش می دهد.
- پیچیدگی توسعه زیرساخت: افزایش تعداد کاربران یا حجم اطلاعات ممکن است به خرید تجهیزات جدید و تغییر معماری زیرساخت نیاز داشته باشد. این فرآیند گاهی زمان بر و پرهزینه است.
- هزینه نگهداری و نوسازی: هزینه ERP فقط به زمان خرید و استقرار محدود نیست. تعمیر تجهیزات، تمدید مجوزها، ارتقای سخت افزار، پشتیبانی و به روزرسانی نرم افزار نیز باید در برنامه مالی سازمان لحاظ شوند.

مقایسه هزینه ERP ابری و On-Premise؛ کدام اقتصادی تر است؟
یکی از معیارهای اصلی انتخاب نرم افزار جامع سازمانی، هزینه کل مالکیت یا TCO (Total Cost of Ownership) است. مقایسه صرف هزینه خرید مجوز با مبلغ اشتراک ماهانه، تصویر دقیقی از هزینه واقعی دو مدل ارائه نمی دهد. برای محاسبه هزینه کل مالکیت باید تمام هزینه های مستقیم و غیرمستقیم در طول عمر سیستم بررسی شوند.
| مؤلفه هزینه | ERP ابری | ERP On-Premise |
|---|---|---|
| مجوز نرمافزار | معمولاً اشتراکی | بسته به مدل مجوز |
| سختافزار | معمولاً در هزینه خدمات لحاظ میشود | خرید و نگهداری با سازمان |
| زیرساخت شبکه | هزینه ارتباط و دسترسی | هزینه شبکه داخلی و ارتباطات |
| نیروی متخصص | کمتر در بخش زیرساخت، بسته به قرارداد | معمولاً بیشتر |
| پشتیبانگیری | وابسته به قرارداد و سطح خدمات | طراحی و مدیریت با سازمان |
| ارتقا و نگهداری | بخشی از خدمات ارائهدهنده | هزینه و مسئولیت سازمان یا پیمانکار |
| سفارشیسازی | وابسته به قابلیتهای نسخه | وابسته به محصول و معماری اختصاصی |
برای تصمیم گیری دقیق، پیشنهاد می شود هزینه ها در یک بازه سه تا پنج ساله محاسبه شوند. همچنین باید هزینه توقف سیستم، مهاجرت داده، یکپارچه سازی با نرم افزارهای دیگر و خروج از قرارداد نیز در نظر گرفته شود.
ERP ابری لزوماً ارزان تر نیست و On-Premise نیز همیشه هزینه بیشتری ندارد. اقتصادی بودن هر مدل به تعداد کاربران، حجم تراکنش ها، میزان سفارشی سازی، ظرفیت تیم فناوری اطلاعات و شرایط قرارداد بستگی دارد.
امنیت ERP ابری بهتر است یا On-Premise؟
امنیت یکی از حساس ترین موضوعات در انتخاب زیرساخت ERP است؛ زیرا این سیستم اطلاعات مالی، منابع انسانی، خرید، فروش، تولید و سایر داده های مهم سازمان را در خود نگهداری می کند. یک تصور اشتباه این است که اطلاعات در ERP داخلی همیشه امن تر از فضای ابری هستند. در واقع، امنیت به کیفیت معماری، کنترل دسترسی، رمزنگاری، مدیریت آسیب پذیری ها، نظارت امنیتی و برنامه بازیابی اطلاعات بستگی دارد.
در مدل ابری، ارائه دهنده خدمات معمولاً مسئولیت بخشی از امنیت زیرساخت را بر عهده دارد؛ اما سازمان همچنان باید مواردی مانند مدیریت کاربران، سطح دسترسی، امنیت حساب ها و کنترل اطلاعات را مدیریت کند.
در مدل On-Premise نیز سازمان کنترل بیشتری بر زیرساخت دارد، اما مسئولیت اجرای سیاست های امنیتی، نصب اصلاحیه ها، نظارت بر شبکه و پشتیبان گیری بیشتر بر عهده خودش خواهد بود. پیش از انتخاب ERP ابری، موارد زیر باید در قرارداد و مستندات امنیتی بررسی شوند:
- محل جغرافیایی ذخیره سازی و پردازش داده ها
- نحوه رمزنگاری اطلاعات در زمان انتقال و ذخیره سازی
- سیاست های کنترل دسترسی و احراز هویت چندمرحله ای
- نحوه پشتیبان گیری و زمان بازیابی اطلاعات
- سطح دسترس پذیری و تعهدات SLA
- مسئولیت طرفین در صورت وقوع رخداد امنیتی
- امکان دریافت و انتقال اطلاعات در زمان پایان قرارداد
مدل های مختلف استقرار ERP
در بسیاری از مقایسه ها، ERP ابری و On-Premise به عنوان دو گزینه کاملاً مجزا معرفی می شوند؛ درحالی که سازمان ها می توانند از مدل های متنوع تری استفاده کنند.
۱. پابلیک کلود (Public Cloud)
در این مدل، منابع زیرساختی میان چند مشتری به اشتراک گذاشته می شوند، اما اطلاعات و محیط منطقی هر مشتری از سایرین تفکیک شده است. این مدل معمولاً برای سازمان هایی مناسب است که به راهکار استاندارد، توسعه سریع و کاهش مسئولیت مدیریت زیرساخت نیاز دارند.
۲. پرایوت کلود (Private Cloud)
در ابر خصوصی، محیط ابری به صورت اختصاصی برای یک سازمان در نظر گرفته می شود. این مدل می تواند بخشی از انعطاف و کنترل موردنیاز سازمان های بزرگ را فراهم کند و در عین حال مزایای مدیریت زیرساخت ابری را در اختیار آن ها قرار دهد.
۳. ترکیبی (Hybrid Cloud)
در مدل ترکیبی، بخشی از سیستم ها و اطلاعات در زیرساخت داخلی و بخشی دیگر در فضای ابری قرار می گیرند. برای مثال، سازمان ممکن است ERP اصلی را در محیط داخلی نگه دارد، اما از سرویس های ابری برای تحلیل داده، مدیریت منابع انسانی یا اتصال به سامانه های بیرونی استفاده کند.
۴. میزبانی شده (Hosted ERP)
در این مدل، نرم افزار ERP روی سرورها یا مرکز داده یک ارائه دهنده خدمات میزبانی می شود؛ اما این موضوع لزوماً به معنای SaaS بودن سیستم نیست. ممکن است سازمان همچنان مسئولیت مدیریت نرم افزار، تنظیمات و به روزرسانی های آن را بر عهده داشته باشد.
SAP Cloud یا SAP On-Premise؛ کدام گزینه مناسب تر است؟
در نرم افزار حسابداری SAP نیز امکان انتخاب مدل های مختلف استقرار وجود دارد. این موضوع به ویژه برای سازمان هایی اهمیت دارد که قصد پیاده سازی SAP S/4HANA یا مهاجرت از نسخه های قدیمی تر ERP را دارند.
SAP S/4HANA On-Premise
در این مدل، سیستم روی زیرساخت سازمان یا محیط میزبانی شده موردنظر آن مستقر می شود. سازمان کنترل بیشتری بر محیط فنی، زمان بندی ارتقا و توسعه های اختصاصی دارد و مسئولیت مدیریت زیرساخت و عملیات فنی را نیز بر عهده می گیرد. این گزینه می تواند برای سازمان هایی با فرآیندهای پیچیده، توسعه های اختصاصی و نیاز به کنترل دقیق محیط نرم افزار مناسب باشد.
SAP S/4HANA Cloud Public Edition
این نسخه یک راهکار ERP ابری با رویکرد استانداردسازی فرآیندهاست. سیستم بر اساس Best Practices و فرآیندهای از پیش طراحی شده ارائه می شود و SAP بخش عمده عملیات فنی و چرخه به روزرسانی را مدیریت می کند. این مدل برای سازمان هایی مناسب است که می توانند فرآیندهای خود را با استانداردهای راهکار هماهنگ کنند و به دنبال استقرار سریع تر و دسترسی منظم به نوآوری های نرم افزاری هستند.
SAP S/4HANA Cloud Private Edition
این نسخه محیط ابری اختصاصی تری ارائه می دهد و از نظر دامنه قابلیت ها و انعطاف پذیری، به نسخه On-Premise نزدیک تر است. سازمان می تواند از مزایای زیرساخت ابری استفاده کند و در عین حال آزادی عمل بیشتری در پیکربندی و مدیریت فرآیندها داشته باشد.
تفاوت این سه نسخه فقط در محل استقرار نیست؛ دامنه قابلیت ها، روش توسعه، چرخه انتشار نسخه ها، مدل تجاری و مسئولیت های عملیاتی نیز با یکدیگر تفاوت دارند. بنابراین انتخاب نسخه مناسب SAP باید بر اساس نیازهای واقعی سازمان و ارزیابی دقیق فرآیندها انجام شود.
برای سازمان های ایرانی ERP ابری مناسب تر است یا On-Premise؟
انتخاب مدل استقرار ERP در ایران باید با در نظر گرفتن شرایط عملیاتی و زیرساختی کشور انجام شود. عواملی مانند پایداری ارتباطات بین المللی، محل نگهداری داده ها، دسترسی به خدمات پشتیبانی، شرایط قراردادی و الزامات امنیتی می توانند بر تصمیم نهایی تأثیر بگذارند. برای مثال، سازمانی که در چندین شهر یا کشور فعالیت می کند ممکن است از دسترسی متمرکز ERP ابری بهره زیادی ببرد؛ اما مجموعه ای که به زیرساخت داخلی اختصاصی، اتصال به تجهیزات صنعتی یا محدودیت های خاص در نگهداری داده ها نیاز دارد، ممکن است مدل داخلی یا ترکیبی را ترجیح دهد.
در پروژه های مبتنی بر محصولات بین المللی مانند SAP، باید امکان دسترسی قانونی و عملیاتی به سرویس، شرایط پشتیبانی، محل استقرار داده ها، محدودیت های قراردادی و برنامه تداوم خدمات نیز پیش از انتخاب بررسی شود. نباید صرفاً بر اساس ویژگی های فنی یک نسخه، درباره امکان استفاده از آن در شرایط واقعی سازمان تصمیم گرفت.

چگونه بهترین مدل ERP را برای سازمان انتخاب کنیم؟
برای انتخاب میان ERP ابری و On-Premise، ابتدا باید نیازهای سازمان مشخص شوند. پیشنهاد می شود تصمیم گیری بر اساس معیارهای زیر انجام شود:
پیچیدگی فرآیندهای سازمان
اگر سازمان فرآیندهای استاندارد و نسبتاً مشابه با Best Practices دارد، ERP ابری عمومی می تواند گزینه مناسبی باشد. اما فرآیندهای بسیار اختصاصی ممکن است به ابر خصوصی یا استقرار داخلی نیاز داشته باشند.
توان تیم فناوری اطلاعات
اگر سازمان تیم فنی محدودی دارد و نمی خواهد مسئولیت کامل زیرساخت را مدیریت کند، مدل SaaS می تواند انتخاب مناسبی باشد. در مقابل، سازمان هایی با تیم متخصص و زیرساخت قدرتمند، امکان مدیریت مستقل ERP را دارند.
الزامات امنیتی و قانونی
پیش از انتخاب باید مشخص شود چه محدودیت هایی درباره محل ذخیره اطلاعات، دسترسی کاربران، انتقال داده و نگهداری سوابق وجود دارد.
برنامه توسعه سازمان
اگر سازمان قصد افزایش تعداد شعب، کاربران یا حجم فعالیت ها را دارد، باید ظرفیت توسعه هر مدل و هزینه های مربوط به آن بررسی شود.
بودجه و هزینه کل مالکیت
هزینه اولیه، اشتراک، زیرساخت، نیروی انسانی، نگهداری و ارتقا باید در یک مدل مالی یکپارچه مقایسه شوند.
امکان یکپارچه سازی با سیستم های دیگر
ERP باید بتواند با نرم افزارهای مالی، سامانه های تولید، تجهیزات صنعتی، CRM و سایر سیستم های موردنیاز سازمان ارتباط برقرار کند. محدودیت های فنی و هزینه یکپارچه سازی در هر مدل باید بررسی شوند.
جمع بندی؛ ERP ابری یا On-Premise؟
هیچ کدام از مدل های ERP ابری و On-Premise به صورت مطلق بر دیگری برتری ندارند. ERP ابری برای سازمان هایی که به استقرار سریع تر، کاهش مسئولیت زیرساخت و دسترسی آسان تر نیاز دارند، گزینه جذابی است. در مقابل، ERP On-Premise برای مجموعه هایی که کنترل بیشتر بر زیرساخت، سفارشی سازی گسترده و مدیریت مستقل محیط نرم افزار را در اولویت قرار می دهند، می تواند مناسب تر باشد.
در بسیاری از پروژه ها، ابر خصوصی و مدل ترکیبی نیز راهکارهای قابل بررسی هستند. مهم این است که سازمان پیش از انتخاب، فرآیندهای خود را تحلیل کند، الزامات امنیتی و عملیاتی را مشخص سازد و هزینه کل مالکیت را در بلندمدت بسنجد. در پروژه های SAP نیز انتخاب میان S/4HANA On-Premise، Cloud Public و Cloud Private باید بر اساس همین ارزیابی انجام شود. انتخاب درست، زمانی اتفاق می افتد که مدل استقرار با نیازهای کسب وکار هماهنگ باشد؛ نه اینکه سازمان صرفاً به دلیل جدیدتر بودن یک فناوری یا کمتر بودن هزینه اولیه به سراغ آن برود.
سوالات متداول در زمینه ERP ابری یا On-Premise
آیا ERP ابری از On-Premise امن تر است؟
هیچ کدام ذاتاً امن تر نیستند. امنیت به معماری، کنترل دسترسی، رمزنگاری، مدیریت آسیب پذیری ها، پشتیبان گیری و نحوه تقسیم مسئولیت میان سازمان و ارائه دهنده بستگی دارد.
آیا ERP ابری همیشه ارزان تر از On-Premise است؟
خیر. ERP ابری ممکن است هزینه اولیه کمتری داشته باشد، اما اشتراک های بلندمدت، افزایش کاربران و هزینه خدمات جانبی می توانند هزینه کل مالکیت را افزایش دهند. در مدل On-Premise نیز هزینه تجهیزات، نگهداری و نیروی متخصص باید محاسبه شود.
آیا می توان ERP On-Premise را به فضای ابری منتقل کرد؟
بله. در بسیاری از محصولات ERP امکان انتقال سیستم داخلی به زیرساخت ابری وجود دارد. البته این فرآیند به نسخه نرم افزار، معماری فعلی، سفارشی سازی ها و روش مهاجرت بستگی دارد.
تفاوت ERP ابری عمومی و خصوصی چیست؟
در ابر عمومی، زیرساخت به صورت مشترک میان چند مشتری ارائه می شود و محیط اطلاعاتی آن ها از یکدیگر تفکیک شده است. در ابر خصوصی، منابع و محیط اختصاصی تری برای یک سازمان در نظر گرفته می شود و معمولاً امکان کنترل و سفارشی سازی بیشتری وجود دارد.
آیا SAP S/4HANA فقط به صورت ابری ارائه می شود؟
خیر. SAP S/4HANA در مدل های مختلفی از جمله On-Premise، Cloud Public Edition و Cloud Private Edition ارائه می شود. هرکدام از این مدل ها از نظر قابلیت ها، نحوه مدیریت، به روزرسانی و شرایط استفاده تفاوت هایی دارند.